Friday, September 13, 2013


ਬੱਦਲ,ਗਰਮੀ ਤੇ ਤੂੰ
---------------------

ਉਫ਼
ਇਹ ਸਾਉਣ ਭਾਦੋਂ
ਅਤਿ ਗਰਮੀ....

ਜਦ ਘਟਾ ਚੜਦੀ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਹੁੰਦੀ
ਲਗਦਾ
ਹੁਣ ਸਭ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਐ
ਬੱਦਲ ਵਰ੍ਹਣਗੇ
ਗਰਮੀ ਦੂਰ
ਤੇ ਤੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲੱਗੇਂਗੀ...

ਨਹੀਂ ਪਰ
ਇਹ ਤਾਂ ਫਿਰ ਟਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ
ਅਚਾਨਕ ਹਵਾ ਚਲਦੀ
ਤੇ ਬੱਦਲ ਭਾਲੇ ਨਾ ਲਭਦੇ...

ਫਿਰ ਅੱਤ ਗਰਮੀ
ਤੇ ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤਕਰਾਰ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ....

ਇਹ ਬੱਦਲ ਇਵੇਂ ਟਲ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੇ ਨੇ...
------+------+-------+-----

- ਧਰਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ

01.08.2013
8968066775

Wednesday, November 28, 2012

ਨਜ਼ਮ

ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਸੱਜਣਾ
ਪੀੜ ਉਡੀਕ ਦੇ ਮਾਰੇ ਵੇ
ਜਿਥੋਂ ਸਾਹਾਂ ਦਾ ਚੰਨ ਚੜਦਾ
ਉਥੋਂ ਯਾਦ ਤੇਰੀ ਦੇ ਤਾਰੇ ਵੇ

ਸਾਹਾਂ ਦੀਆਂ ਰਕਮਾਂ ਬੋਝੇ
ਗਿਣਦਿਆਂ ਦਿਨ ਲੰਘਦੇ
ਹੱਥੋਂ ਛੁੱਟਕਣ ਹੌਂਕੇ 'ਸਿੱਕੇ'
ਹਰ ਵਣਜ 'ਚ ਘਾਟੇ
ਬਸ ਨਾਂ ਦੇ ਹਾਂ ਵਣਜ਼ਾਰੇ ਵੇ 

ਤੁਰਿਆ ਤਾਂ ਤਰੇਲ ਸੀ ਫੁੱਲਾਂ
ਪੱਬ ਰੱਖੇ ਤਾਂ ਚੋਬਾਂ
ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਪੰਧ ਵੇ ਸੱਜਣਾ
ਭੁਲੇਖੇ ਰਾਹ ਖਿਲਾਰੇ ਵੇ

ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਸ ਸੰਗ ਕਰਦਾ
ਲੋਕੀਂ ਬਹਿਰੇ ਬੋਲੇ ਵੇ
ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਬੋਲਦੇ
ਅੰਦਰ ਪੀੜਾ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੇ ਵੇ

ਇਉਂ ਗੀਤ ਜੀਂਦੇ ਪੀੜਾਂ ਦੀ ਉਮਰਾ
ਜਿਉਂ ਕੋਈ ਰੱਤੀ-ਉਮਰੇ ਵਿਧਵਾ
ਕੰਧੀਂ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰੇ ਵੇ

ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੀਤ ਸੱਜਣਾ
ਪੀੜ ਉਡੀਕ ਦੇ ਮਾਰੇ ਵੇ
----+-----+----

Saturday, April 16, 2011

ਜਾਗੋ ਬਈ ਹੁਣ

ਕਰਮ ਦੀ ਖੇਡ ਖੇਡਦਿਆਂ

ਦੇਖਿਆ

ਕਿੰਜ ਫਿਸਲਦਾ ਹੈ ਆਦਮੀ

ਹੋਰ ਥੱਲੇ

ਹੋਰ ਥੱਲੇ

----0---0---

ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੱਸੋਗੇ

ਫੁੱਲ ਖਿੜਿਆ ਸੋਹਣਾ

ਫੁੱਲ ਸ਼ਾਖ ਦਾ
ਸ਼ਾਖ ਬਿਰਖ ਦੀ

ਬਿਰਖ ਧਰਤ ਦਾ

ਧਰਤ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ

ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕਿਸਦਾ..???

ਫੁੱਲ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦਾ ਜਲੌਅ
ਚਾਨਣੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ

ਮਿੱਟੀ ਪਾਣੀ ਹਵਾ ਅੱਗ
ਤੇ ਅਕਾਸ਼
ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦੇ ਨੇ

-----0----0----

Friday, October 15, 2010

ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਮੁੜਕੇ ਆਉਣਾ

ਭਟਕੇ ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਚੱਲ ਕੇ
ਵਾਪਸ ਘਰ ਨੂੰ ਆਉਣਾ ਹੈ
ਜ਼ਰਾ ਕੁ ਰੱਤ ਜ਼ਰਾ ਕੁ ਹੰਝੂ
ਦਿਓ ਸਰਦਲਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣਾ ਹੈ

ਧਰੋ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮੱਥੇ
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ
ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਚੜਿਆ ਤਾਪ
ਅਰਥਾਂ ਨੇ ਅੱਜ ਲਉਣਾ ਹੈ

ਨਾ ਜਾਵੋ ਨਾ ਜਾਵੋ
ਵਿਲਕੇ ਲਫਜ ਬਥੇਰੇ ਰਾਤੀਂ
ਗੀਤ ਬਰੂਹਾਂ ਟੱਪ ਗਏ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੁੜਕੇ ਕਦ ਆਉਣਾ ਹੈ

ਮੈਂ ਸੱਜਣ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਥੱਲੇ
ਵਿਛਿਆ ਤੱਤਾ ਰੇਤਾ
ਫਿਤਰਤ ਮੇਰਾ ਤਪਣਾ ਤਪਾਉਣਾ
ਗੱਲੀਂ ਠੰਡਕ ਪਾਉਣਾ ਹੈ

ਪੱਛਮ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ
ਪੂਰਬ 'ਨੇਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ
ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕੰਧ ਉਸਾਰੋ
ਪੂਰਬ ਨੂੰ ਰੁਸ਼ਨਾਉਣਾ ਹੈ..
-----0---0-----
ਧਰਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ

Saturday, June 12, 2010

ਭਾਸ਼ਾ-ਅੰਤਰ


ਮਹਿਰਮ
ਅਕਸਰ
ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ
ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਨਾਂ

ਤੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ
ਧਕ ਧਕ
ਟਪ ਟਪ
ਤੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ
ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ
ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ ਮੈਨੂੰ

ਕੋਈ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾ।

---0----0---

Friday, June 4, 2010

ਗਜ਼ਲ

ਖਤ ਉਡੀਕਦਾ ਘਰ ਸਰਦਲ ਹੋ ਗਿਆ
ਹੋਣਾ ਨਹੀਂ ਸੀ,ਪਰ ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਸਰ ਹੋ ਗਿਆ

ਨਰਾਜ ਰੁਕਮਣੀ ਕਹੇ ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਹੀਂ
ਫਿਰ ਉਸਤੇ ਕਿਓਂ ਰਾਧਾ ਦਾ ਅਸਰ ਹੋ ਗਿਆ

ਤੂੰ ਅੰਬਰ ਦਾ ਤਾਰਾ ਸੀ ਮੇਰੇ ਮਹਿਬੂਬ
ਦੇਖ ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਅੰਬਰ ਹੋ ਗਿਆ

ਤੂੰ ਕੋਲ ਸੀ ਮੈਂ ਤਰਲ ਰਿਹਾ ਪਾਣੀਆਂ ਜਿਹਾ
ਤੂੰ ਦੂਰ ਕੀ ਗਈ ਮੈਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪੱਥਰ ਹੋ ਗਿਆ

ਮੈਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਤੱਕ ਆਉਦਿਆਂ ਆਉਦਿਆਂ
ਬਿਖੜਾ ਸੀ ਸਫਰ ਪਰ ਇਹ ਸਫਰ ਹੋ ਗਿਆ

------ 0 --------

Friday, April 23, 2010

ਮਨਮੋਹਨ ਦਾ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਓਬਾਮਾ

ਅੱਜ
ਇੱਕ ਭੇਤ ਖੁਲਿਆ
ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ
ਹਵਾਵਾਂ 'ਚ ਰਲਿਆ

ਮੇਰੇ ਹੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬੰਦੇ
ਕੁੱਝ ਮਾੜੇ ਕੁੱਝ ਚੰਗੇ
ਮੇਰੇ ਹੀ ਨੇ ਚਾਚੇ ਤਾਏ
ਭੈਣ ਭਰਾ
ਪਤਾ ਚੱਲਿਆ
ਬੰਸਾਬਲੀ ਦੇਖਦਿਆਂ

ਬੁਸ਼ ਬੰਸਾ ਤੇ ਬਸ਼ਰਦੀਨ
ਓਬਾਮਾ ਓਸਾਮਾ ਓਮੀ ਤੇ ਉਮਰਦੀਨ
ਕਿਤੇ ਤਾਂ ਤਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਜੁੜਦੀ ਹੋਊ ਮਹੀਂਨ

ਹਜਾਰਾਂ 'ਚੋਂ ਸੌ
ਸੌ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀਹ ਪੰਜਾਹ
ਅੱਗੇ ਦੋ ਤਿੰਨ
ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ
ਹੱਥ ਪੈਰ ਲਹੂ ਮਿੱਝ
ਇੰਨ ਬਿੰਨ

ਇੱਕ ਦੋ ਤਿੰਨ
ਵਧਦੇ ਖਿੰਡਦੇ
ਬਣ ਗਏ
ਗੋਰੇ ਕਾਲੇ
ਹਿੰਦੂ ਸਿੱਖ ਇਸਾਈ
ਜਾਂਤਾਂ ਥਾਵਾਂ
ਸੱਭਿਆਤਾਵਾਂ
ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ

ਆਓ
ਬੰਸਾਵਲੀ ਦੇਖੀਏ
ਦੇਈਏ ਦੂਰੀਆਂ ਮਿਟਾ

ਜੇਕਰ ਪਤਾ ਚੱਲਜੇ
ਕਰਜ਼ਈ ਤੇ ਓਬਾਮਾ
ਮਨਮੋਹਨ ਦੇ ਨੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ
----0---0---

ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ


ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਕੀੜੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣ


ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਹੈ
ਦੇਸੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ
ਸ਼ਾਇਰ
ਲੇਖਕ

ਸ਼ਾਇਰ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ

ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ ਖਿਆਲਾਂ ਨੂੰ
ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਬਣਾ ਕੇ ਲਿਖਦਾ

ਜ਼ੀਨ ਨਾਲ ਪੰਜਾਬੀ ਕੁਰਤਾ ਪਾ
ਅਜ਼ੀਬ ਜਿਹੀ ਤੱਕਣੀ ਤੱਕਦਾ


ਪਾਬਲੋ ਹਿਕਮਤ ਮਾਇਕੋਵਸਕੀ
ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੈ

ਸ਼ਿਵ ਪਾਤਰ ਪਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਹਾਂ
ਇਹ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਹੈ..।

-0---0---

ਕਦੇ ਕਦੇ ਦੀ ਗੱਲ

ਉਸਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ ਆਵੋ

ਅੰਨ੍ਹੇਂ ਜ਼ਖਮਾਂ ਦਾ
ਚਲਿੱਤਰੀ ਹਾਸਾ

ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੋਂ
ਮੁਨਕਰ ਹੋ ਗਿਐ

ਚੱਲ ਯਾਰ
ਘੁੱਟ ਪੀ

ਕਵਿਤਾ ਫਿਰ ਲਿਖਾਂਗੇ।

---0---0---

Friday, April 9, 2010

ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਹਰ ਥਾਂ

ਇਹ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਨੇ

ਪਹਿਲਾਂ ਸਨ

ਹਵਾ 'ਚ ਤੈਰਦੀ

ਤਲਿਸਮੀ ਚੁੱਪ

ਹਵਾ
ਜੋ ਨਹੀਂ ਟੁੱਟਦੀ
ਹੱਥ ਮਾਰਿਆਂ

ਚੁੱਪ
ਜੋ ਹੋਰ ਗਹਿਰਾ ਜਾਂਦੀ
ਚੀਕ ਮਾਰਿਆਂ

ਇਹ
ਅਜਬ ਯਾਤ੍ਰਾ ਕਰਦੀ

ਲਿਖਣ-ਥਾਂ ਤੋਂ
ਪੜ੍ਹਨ-ਥਾਂ ਤੱਕ

ਚੁੱਪ
ਖਿੰਡ ਜਾਂਦੀ
ਵਧ ਜਾਂਦੀ

ਸਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ

---0----0----
ਚੱਲ ਇੰਝ ਕਰਕੇ ਦੇਖੀਏ

ਨਾਲ ਦੇ ਮੰਦਰ

ਟੱਲੀਆਂ ਦੀ ਟੁਣਕਾਰ
ਧੂਫ ਬੱਤੀ
ਅਨੰਦਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਾਤਾਵਰਨ

ਭਿਕਸ਼ੂ
ਅੱਖਾਂ ਮੀਟ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੈ
ਧਿਆਨ ਮਗਨ ਹੋਣ ਲਈ

ਨਾਲ ਦੇ ਘਰ

ਚਾਰ ਪੰਜ ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ
ਖੇਡ ਰਿਹੈ
ਪਾਣੀ 'ਚ ਖੰਡ ਘੋਲਦੈ
ਪੀ ਲੈਂਦੈ
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹੈ

ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦਾ ਫਿਰਦੈ

------0-------0------

ਘਰ-ਘਰ

ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਘਰ ਘਰ ਖੇਡਦੀ

ਰੁਸਦੀ

ਮੰਨਦੀ

ਜਿੱਦ ਜਿਹੀ ਕਰਦੀ


ਕਹਿੰਦੀ
ਪੈਰ ਨਾ ਹਟਾਈਂ

ਥਾਪੜਦੀ

ਹੋਰ ਸਿੱਲੀ ਸਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਪਾਉਂਦੀ
ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਦੁਆਲੇ

ਬਾਹਰ ਤੋਂ

'ਚੀਜਾਂ ਵਾਲੇ ਭਾਈ' ਦਾ ਹੋਕਾ

ਮੈਂ
ਪੈਰ ਖਿੱਚ

ਭੱਜ ਜਾਂਦਾ

ਬਾਹਰ


ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘਰ
ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ

ਉਹ

ਹੁਣ

ਘਰ ਘਰ ਨਹੀਂ ਖੇਡਦੀ

ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ

---0----0-----

ਬਸ ਇੰਨੀ ਕੁ ਲੋੜ

ਮੇਰੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ

ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ

ਬਸ ਤਿੰਨ ਕੁ ਚੀਜਾਂ ਦੀ

ਇੱਕ ਚਾਹ ਦਾ ਕੱਪ
ਨੁਸਰਤ
ਬਸ ਜ਼ਰਾ ਕੁ
ਅਸਿਹ ਚੁੱਪ !

------0-----0-----0----

Wednesday, March 3, 2010

ਮਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਮਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਕੀ ਹੈ ਜਿੰਦਗੀ?

ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਕੱਚੀ ਡੋਰ
ਆਸਾਂ ਦੀ ਚਰਖੜੀ

ਤੇਜ ਹਵਾਵਾਂ 'ਚ ਡੋਲਦੀ
ਪਤੰਗ

ਖਿੱਚ ਯਾਰ
ਮਾਰ
ਦੋ ਚਾਰ
ਹਝਕੇ

ਕਰ ਹਵਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ

ਇਹ ਅਡੋਲ ਰਹੇ !
----0----0---
ਕਵਿਤਾ

ਪੁੰਨ ਨਿਮਾਣੇ ਅਰਥਾਂ ਦਾ
ਖੱਟਾਂ ਤਾ ਖੱਟਾਂ ਯਾਰ ਕਿਸ ਤਰਾਂ
ਪਹਿਰਣ ਦੇਵਾਂ ਲਫਜਾਂ ਦੇ
ਰੇਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਮਖਮਲੀ

ਭਟਕਦੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖੋ
ਬੈਠਣ ਦੋ ਘੜੀ
ਐਂਵੇ ਨਾ ਜਾਣ ਬੇ-ਸਬਰੇ
ਹੋਰ ਤੁਰੀ

ਉਮਰਾਂ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਧੁੱਪੇ
ਉਡਿਆ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਰੰਗ
ਗੀਤ ਮੇਰੇ ਭਟਕ ਗਏ
ਪੁਗਾਈ ਮਾਰੂਥਲ ਅੜੀ

ਸੋਨੇ ਦੇ ਜੰਗਲ 'ਚੋਂ ਲੱਭਦਾ
ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਕੁੱਝ ਬੀਜ ਪੁੰਗਰੇ
ਨਾ ਕੋਈ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਖਿੜੇ
ਨਾ ਕਿਸੇ ਗੀਤ ਦੀ ਪੱਤ ਹਰੀ
----0---000---
ਗੀਤ

ਆ ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰੀਏ ਨੀਂ
ਆ ਰੱਜ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ ਨੀਂ

ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਇੱਕ ਮੇਲਾ ਹੈ
ਇਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਨਵਾਂ ਝਮੇਲਾ ਹੈ
ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਕਰੀਏ
ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਡਰੀਏ ਨੀਂ

ਜੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇਰੀ ਛੋਹ ਜਾਵੇ
ਮੇਰੀ ਬੱਲੇ ਬੱਲੇ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਹਾਏ ਦੂਰ ਦੂਰੀਆਂ ਕਰੀਏ
ਆ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜੀਏ ਨੀਂ

ਗਾਵਾਂ ਗੀਤ ਜੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ
ਭੈੜੇ ਲੋਕੀਂ ਤਾਹਨੇ (ਬੜੇ) ਮਾਰਦੇ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਹਾਮੀ ਭਰੀਏ
ਨਾ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲੋਂ ਡਰੀਏ ਨੀਂ

ਇੱਕ ਗੱਲ ਮੇਰੀ ਮੰਨੀਂ ਜਰੂਰ ਤੂੰ
ਨਾ ਤੋੜੀਂ ਮੇਰੀ ਪੱਗ ਦਾ ਗਰੂਰ ਤੂੰ
ਬੇਬੇ ਦੇ ਚਰਨੀਂ ਸਿਰ ਧਰੀਏ
ਆ ਉਂਗਲ ਬਾਪੂ ਦੀ ਫੜੀਏ ਨੀਂ

ਜੇ ਖੁਸ਼ਬੂ ਤੇਰੀ ਛੋਹ ਜਾਵੇ
ਫਿਰ ਸ਼ਰਨੀਂ ਸ਼ਰਨੀਂ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਫਿਰ ਸੇਖੋਂ ਸੇਖੋਂ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਹਾਏ ਦੂਰ ਦੂਰੀਆਂ ਕਰੀਏ
ਆ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜੀਏ ਨੀ..

ਆ ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰੀਏ ਨੀਂ
ਆ ਰੱਜ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੀਏ ਨੀਂ


- ਧਰਮਿੰਦਰ ਸੇਖੋਂ ਬੋੜਾਵਾਲ
+919876261775

Friday, February 19, 2010

ਕਵਿਤਾ

ਮੁਹੱਬਤ ਵਧੇ ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਫੁੱਲ ਖਿੜਣ
ਬਦਲ ਦਿਓ ਬਾਗਾਂ 'ਚ ਤਮਾਮ ਜੰਗਲ
ਭੰਵਰੇ ਖੇਡਣ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ
ਚੂਘੀਆਂ ਭਰਨ ਹਿਰਨ..

ਕਰ ਦਿਓ ਰੁਕਸਤ ਜਹਾਨ ਤੋਂ ਚੋਰ ਸਾਰੇ
ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਖੋ
ਭਾਈਆਂ ਪੰਡਤਾਂ ਮੋਲਾਣਿਆਂ ਨੂੰ
ਗੁਰਦੁਆਰਿਓਂ ਮੰਦਰੋਂ ਮਸਜਿਦੋਂ
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ।

ਮੈਂ-ਮੈਂ ਕਰਦੇ ਬੱਕਰਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਲਾਹੋ
ਕੱਟੋ ਵੱਡੋ
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਖੱਲ ਦੇ ਬਣਾਓ ਤੂੰਬੇ
ਚੜਾਓ ਖੁਦਾ ਦੇ ਦਰ
ਇਹ ਤੂੰ-ਤੂੰ ਕਹਿਣ।

ਰਹਿਣ ਦਿਓ ਫਿਜ਼ਾ ਵਿੱਚ
ਚੰਦਨ ਚਮੇਲੀ ਚੰਪਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ ਤਾਰੀ
ਓਏ ਅਮਰੀਕਨੋ ਤਾਲੀਬਾਨੋ ਅਲਕਾਇਦਿਓ
ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖੋ
ਹੋਰ ਬਰੂਦ ਨਾ ਬਾਲਣ।
---0----0-----
ਸਤਨਾਜਾ

ਛੱਤ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ
ਸਤਨਾਜਾ
ਚਿੜੀਆਂ ਆਈਆਂ ਚੁਗਣ

ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ
ਫਿਰ ਦੋ
ਫਿਰ ਕੁੱਝ ਹੋਰ

ਤਮਾਸ਼ਾ ਜਿਹਾ ਬਣ ਗਿਆ
ਲੜਦੀਆਂ ਭਿੜਦੀਆਂ ਖਾਂਦੀਆਂ
ਕਰਦੀਆਂ ਜਦੋ ਜਹਿਦ

ਜਦ ਕਿ
ਸਭ ਲਈ ਸੀ ਕਾਫੀ
ਸਤਨਾਜਾ

ਇੱਕ ਗੇਂਦ
ਆ ਡਿੱਗੀ
ਛੱਤ ਤੇ ਕਿਧਰੋਂ

ਸਭ ਉੱਡ ਗਈਆਂ

ਸਤਨਾਜਾ ਪਿਆ ਰਿਹਾ

----0-----0----